| کد مقاله | 9807 |
| عنوان فارسی مقاله | اختلالات اضطرابی :یک مشکل اساسی در مادران دارای کودکان مبتلا به در خود ماندگی(اتیسم) |
| عنوان لاتین مقاله | Anxiety disorders : a major problem in mothers of children with autism |
| نوع ارائه | پوستر |
| عنوان کنگره / همایش | سمینار مراقبت های پرستاری در بهداشت روان و سلامت جامعه |
| نوع کنگره / همایش | داخلی |
| کشور محل برگزاری کنگره/ همایش | ایران |
| شهر محل برگزاری کنگره/ همایش | علی آباد کتول |
| سال انتشار/ ارائه شمسی | 1395 |
| سال انتشار/ارائه میلادی | 2016 |
| تاریخ شمسی شروع و خاتمه کنگره/همایش | 1395/08/27 الی 1395/08/27 |
| آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت | http://nc3.aliabadiau.ac.ir/ |
| آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی | 4.0000 |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| علیرضا عبدی | سوم |
| مسعود فلاحی | دوم |
| سمیه مهدوی کیان | اول |
| شیلا امینی | چهارم |
| عنوان | متن |
|---|---|
| کلمات کلیدی | اختلال اضطرابی، در خودماندگی، اتیسم |
| چکیده | مقدمه و هدف: وجود کودک مبتلا به در¬خود ماندگی بر وضعیت روانشناختی مادران تاثیر می گذارد و باعث استرس و اضطراب آنها می شود. اضطراب مادران تاثیر به سزایی در رشد و تکامل کودکان دارد که باعث می شود، والدین تمایل بیشتری برای استفاده از شیوهای انعطاف ناپذیر، تهدید آمیز و پرخاشگرانه والده¬گری داشته باشند.این امر تاثیر منفی بر رابطه مادر و کودک داشته و اغلب آسیب¬های جبران ¬ناپذیری را به خانواده وارد می¬کند. لذا این مطالعه با هدف بررسی اختلالات اضطرابی در مادران دارای کودکان مبتلا به در خودماندگی انجام گردید. روش جستجو: این مقاله از نوع مروری بوده و با استفاده از منابع معتبر اینترنتی(PubMed, ISI WEB of Science CINAHL, SID, Proust)در سال 1395 تهیه شده است. یافته ها: نتایج حاصل از بررسی متون نشان داد که اثرات منفی داشتن کودک مبتلا به در خودماندگی موجب ایجاد تنش و فشار در اعضای خانواده خصوصا مادر می شود، چرا که مادر اولین شخصی است که به طور مستقیم با کودک ارتباط برقرار می¬کند. احساساتی مثل گناه و تقصیر و ناکامی و محرومیت ناشی از عادی نبودن کودک می¬تواند سبب گوشه¬گیری مادر و عدم علاقه به برقراری رابطه با محیط و همچنین پایین آمدن عزت نفس و احساس خود کم بینی و بی¬ارزشی و غم و اندوه در مادر شود که پیامد آن عزت نفس پایین، بروز افسردگی و به خطر افتادن سلامت روانی مادر است . آنها استرس بیشتر و سلامت روانی کمتر نسبت به مادران کودکان نرمال دارند. به علاوه نسبت به والدین کودکانی هم که نیازهای ویژه دارند، کیفیت زندگی پایین تری دارند. به طوری که تحقیقات نشان داده است که مادران کودکان اتیسمی بیشتر از خانواده های کودکان عقب مانده ذهنی، فلج مغزی، سندرم شکننده و سندرم داون استرس داشته و با آن درگیر هستند، افسردگی، اضطراب و اختلالات دو قطبی بیشتری را تجربه می کنند و درنهایت به طور کلی میزان کم تری از شادی و بهزیستی را گزارش می کنند. کودکان اتیسمی متفاوت از سایر کودکان دارای ناتوانی، در برقراری ارتباط اجتماعی با مشکل مواجه هستند که این مساله از لحاظ عاطفی برای مادران دردناک است. اکثر کودکان دارای اختلال طیف اتیسم الگوی رفتار و سخن گفتن غیر طبیعی مانند سخن گفتن استریوتاپی و رفتارهای تشریفاتی عجیب و غریب از خود نشان می دهند که چنین رفتارهای ممکن است باعث شود که مادران کودکان دارای اختلال اتیسمی در مکان های عمومی به ویژه اگر افرادی در آن حاضر باشند که هیچ شناختی از رفتارهای کودکان اتیسمی نداشته باشند و رفتارهای آن ها را اشتباه تفسیر کنند، دچار استرس و اضطراب بیشتری گردند. نتیجه گیری: نتایج حاصل بیانگر آن است که مادران کودکان مبتلا به درخودماندگی دچار طیفی از اختلالات اضطرابی که تاثیر مخربی بر خانواده دارند،هستند. لذا انجام مداخله آموزشی برای این گروه از جامعه، ضروری به نظر می رسد و برنامه هایی جهت پرستاری و حمایت از خانواده و آموزش راهبردهای مقابله و حل مسأله و به خصوص تغییر باورهای غیرمنطقی والدین و مخصوصا مادر بسیار کارساز بوده و به خانواده در پذیرش این مسأله، انطباق درست با شرایط کودک کمک کرده و در نتیجه تأثیر مطلوبی بر نظام خانواده می گذارد که یکی از راه های رسیدن به¬این هدف،آموزش مادر برای مقابله با اضطراب و کنترل بهتر برای دستیابی به زندگی با کیفیت بهتر است. |
| متن مقاله | |
| نتیجه مقاله |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| falahi1.docx | 1395/11/06 | 20244 | دانلود |
| photo_2017-02-04_23-15-05.jpg | 1395/11/07 | 150592 | دانلود |
| aban.docx | 1395/11/07 | 128720 | دانلود |