چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  نویسندگان |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود مقاله | علوم پزشکی کرمانشاه |
| کد مقاله | 10347 |
| عنوان فارسی مقاله | مسمومیت با سموم حشره کش نیٔونیکوتینویٔیدی (ایمیداکلوپرید) |
| عنوان لاتین مقاله | Neonicotinoid insecticide intoxication (Imidaclopride) |
| نوع ارائه | پوستر |
| عنوان کنگره / همایش | بیست و هشتمین کنگره سالیانه جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران |
| نوع کنگره / همایش | داخلی |
| کشور محل برگزاری کنگره/ همایش | ایران |
| شهر محل برگزاری کنگره/ همایش | تهران |
| سال انتشار/ ارائه شمسی | 1396 |
| سال انتشار/ارائه میلادی | 2017 |
| تاریخ شمسی شروع و خاتمه کنگره/همایش | 1396/02/25 الی 1396/02/28 |
| آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت | 28th Annual congress of iranian society of Internal Medicine, Tehran, 15,18 May 2017 |
| آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی | 1.0000 |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| بیتا انوری | اول |
| عنوان | متن |
|---|---|
| کلمات کلیدی | حشره کشهای نیٔونیکوتینویٔیدی، ایمیداکلوپرید، مسمومیت |
| چکیده | دختر 17 ساله ای با شرح حال مصرف سم نامشخص به اورژانس آورده شده بود. در بدو ورود بیمار با تنگی نفس و نارسای تنفسی در اورژانس بیمارستان اینتوبه و به بخش مراقبتهای ویژه منتقل شد. در طی ساعات اولیه بستری بتدریج دچار تاکی کاردی تا 170-160 شد و هوشیاری بیمار در حد GCS=6-7 بود. حدود10 ساعت بعد جلد سم حاوی ایمیداکلوپرید که حدود 200 سی سی آن خورده شده بود پیدا شد. در این زمان بیمار دچار حرکات تیک مانندی در هر چهار اندام شده بود. در این بررسی به علایٔم بالینی و عوارض مسمومیت با این سم و ارزیابی گزارشاتی از نحوه برخورد و درمان آن می پردازیم. |
| متن مقاله | این سم یک حشره کش نیٔونیکوتینیویٔیدی از خانواده کلرونیکوتینیل نیتروگوانیدین از فرآورده های صناعی نیکوتین است و این ترکیب آلکالویٔیدی در بقایای بسیاری گیاهان علاوه بر تنباکو موجود است. اولین بار در سال 1994 در سازمان حفاظت محیط زیست امریکا ثبت شد و در کلاس دو سمیت WHO تقسیم بندی می شود. برای کنترل حشرات مکنده و برخی حشرات جونده مثل موریانه، پشه خاکی و کک روی بدن حیوانات اهلی داخل منزل استفاده میشد ولی در محصولات، خاک و اصلاح بذر و بسیاری موارد دیگر نیز استفاده شده است. حشره کشی سیستمیک است که از راه تماس یا خورده شدن توسط حشره بر بسیاری از گیرنده های پس سیناپسی نیکوتینی استیل کولین در سیستم عصبی موثر می کند. در حشره این گیرنده ها منحصر به سیستم عصبی مرکزی اند. در ابتدا جریان عصبی خودبخود ایجاد و سپس نورون دیگر قادر به انتقال پیام دیگری نیست. تحریک طولانی گیرنده به علت عدم توانایی استیل کولین استراز برای شکستن حشره کش است و این اتصال غیر قابل برگشت است. گیرنده های نیکوتینیک پستانداران انواع متعددی دارند. برخلاف حشرات این گیرنده ها در محل اتصال عصب به عضلات نیز مانند سیستم عصبی مرکزی حضور دارند ولی تمایل اتصال سم به گیرنده های پستانداران کمتر از حشرات است و این موضوع در سایر مهره داران مثل پرندگان نیز صادق است. جذب و متابولیسم: 92% سم از راه گوارشی جذب شده و فرآورده های آن در ادرار (20%) و مدفوع (80%) دفع می شوند. سمیت حاد: در صورت خورده شدن سمیت متوسط و در تماس پوستی سمیت بسیار کمی دارد. حساسیت زایی پوستی دیده نشده و در صورت استنشاق سمیت متغیری داشته است. (غبارات آن سمیت کم و ذرات آن شدیداً سمی بوده اند) علایٔم مسمومیت: شروع علایٔم سریع است. در موشها این زمان 15 دقیقه پس از خوردن بوده و علایٔم به سرعت طی 24 ساعت برطرف شده اند ولی افزایش بزاق و فشار حین ادرار تا 4 روز پس از مصرف برخی از انواع این سموم باقی مانده و مرگ در مصرف دوزهای بالا طی 24 ساعت اتفاق افتاده است. علایٔم تأخیری و عوارض نورولوژیک دانمی گزارش نشده است. افزایش بزاق و استفراغ بدنبال خوردن سم دیده شده و مصرف دوزهای بالا باعث لتارژی، اسهال، ضعف عضلانی و آتاکسی، ترمور، تحریک پذیری و دلیریوم، خستگی، تشنج، کرامپ و فقر حرکات شده است. توجه به جعبه سم برای ارزیابی نوع سم کمک کننده است چراکه انواع با سمیت بسیار کم تا انواع شدیداً توکسیک دارد. واکنشهای حساسیتی در مالیدن روی پوست دیده شده است. موارد گزارشات انسانی مسمومیت عبارتند از: 1. خانمی 69 ساله با سمیت شدید قلبی (فیبریلاسیون بطنی) و بیماری عروق کرونر و مرگ طی 12 ساعت: علایٔم دیگر وی عدم آگاهی به محیط، تعریق، استفراغ و افزایش ضربان قلب و سرعت تنفس و تب بوده است. 2. مرد 24 ساله که تصادفی بدنبال استنشاق سم در مزرعه با گیجی و بیقراری، عدم تعادل، تعریق و تنگی نفس مراجعه کرده است 3. مرد 60 ساله ای که یک ساعت پس از سم پاشی با احساس گیجی، استفراغ شدید و درد شکم و اسهال آبکی به مدت 6-5 ساعت، به اورژانس مراجعه و دچار تنگی نفس و پیچش عضلانی و عدم توانایی ایستادن بود. علایٔم عصبی روانی بیمار طی 24-12 ساعت و وضعیت تنفسی تا روز دوم بهبود یافت و بیمار با حال خوب مرخص شد. 4. فرد دارنده حیوان خانگی که دچار درماتیت تماسی شده بود. 5. خودکشی فردی که با علایٔم روانی عصبی و نارسایی تنفسی بستری شده و با درمان حمایتی بهبود یافته است 6. در سال 2008 مرد کشاورز 35 ساله ای با مصرف 350 سی سی سم با خواب آلودگی، تهوع و استفراغ شدید با GCS=4-5 به اورژانس بیمارستان لقمان منتقل و با تاکی کاردی و هیپرتانسیون و نارسای تنفسی اینتوبه و طی 24 ساعت اول دچار ارست قلبی شدند که پس از احیاء ابتدا با تب و آسپیراسیون پنومونی و اختلالات الکترولیتی تحت درمان قرار گرفتند و نهایتاً در روز ششم بستری با برادی کاردی ایست قلبی کردند. در گزارشی از 68 بیمار از سری لانکا زمان متوسط تا بروز علایٔم 4 ساعت بوده است و سطح سم تا 15-10 ساعت پس از مصرف بالا مانده بود. بیشتر بیماران تنها علایٔم خفیف تهوع، استفراغ، سردرد، درد شکم و اسهال داشتند که خودبخود برطرف شدند. یک بیمار دچار نارسایی تنفسی و نیازمند حمایت تنفسی شد و بیمار دیگری به علت کاهش هوشیاری طولانی مدت در ICU بستری شده بود. مرگ میر گزارش نشده بود و یکی از بیماران با تشخیص اولیه مسمومیت احتمالی ارگانوفسفره با ایست تنفسی و اینتوباسیون تحت درمان آتروپین و پرالیدوکسیم قرار گرفته بود و در نهایت پس از 9 روز بدون عارضه از بیمارستان مرخص شده بود. بیمار دیگر با تاکی پنه و ضربان قلب 84 تا در دقیقه و سطح هوشیاری گلاسکوی 3 پس از یک روز بستری در ICU، 3 روز بعد مرخص شده بود. در مرکز مسمومیت بیمارستان امام خمینی (ره) کرمانشاه موارد متعددی از مسمومیت با این سم بستری شده اند که اغلب موارد از موارد بدون علامت تا حداکثر علایٔم گوارشی خفیف، بدون عارضه قابل توجه با درمان حمایتی طی اغلب کمتر از 36-24 ساعت از بیمارستان مرخص شده اند. در مورد بیمار گزارش شده در بالا با توجه به اینکه بیمارهم علایٔم نورولوژیک و هم علایٔم قلبی عروقی و تاکی کاردی را نشان داده بود بر اساس منابع قبلی جزء موارد شدید و پرخطر به حساب می آمد. بیمار طی 24 ساعت اول بستری یک نوبت تحت همودیالیز قرار گرفت که پس از آن هوشیاری بیمار بهبود قابل توجهی پیدا کرد و تنفس خودبخود موثری داشت. سطوح آنزیم CPK در این بیمار تا 4100 افزایش یافت که با هیدراتاسیون با 6 لیتر مایع در 24 ساعت بهبود یافت. ولی بیمار در روز دوم دچار چند نوبت تشنج شد که علاوه بر درمان روتین ضد تشج و عکسبرداری مغزی (که طبیعی بود) و ویزیت نورولوژیست، تحت همودیالیز مجدد قرار گرفت و روز سوم بیماربراحتی از ونتیلاتور جدا شد. حرکات ترمور اندامهای بیمار با شدت خفیفی بیشتر بصورت ترمور حین فعالیت (intension tremor) در دستها هنوز وجود داشت ولی در روزچهارم بیمار براحتی قادر به حرکت بود و روز پنجم از بخش مراقبتهای ویژه ترخیص و نهایتاً با حال عمومی خوب به منزل رفت. درمان: هیچ آنتی دوت اختصاصی برای درمان وجود ندارد. درمان حمایتی برای بهبود بیماران بخصوص در موارد خفیف کافی بنظر می رسد. تجویز پرالیدوکسیم بنظر می رسد بی اثر بوده و یا منع مصرف داشته باشند ( ممکن است با اثر مهاری ضعیف بر فعالیت استیل کولین استراز باعث افزایش اثرات نیکوتینی مثل تاکی کاردی، هیپرتانسیون و ضعف عضلانی شود) مصرف آتروپین در بیماران مسموم ممکن است با طولانی بالا ماندن سطح سم مرتبط باشد. درمان تجربی با دیالیز شدید ممکن است در بهبود بقاء بیماران دچار مسمومیت شدید موثر باشد هرچند به علت عدم وجود امکان اندازه گیری سطح سم قبل و بعد از دیالیز ارزیابیهای آزمایشگاهی برای تأیید آن لازم است. |
| نتیجه مقاله | در مرکز مسمومیت بیمارستان امام خمینی (ره) کرمانشاه موارد متعددی از مسمومیت با این سم بستری شده اند که اغلب موارد از موارد بدون علامت تا حداکثر علایٔم گوارشی خفیف، بدون عارضه قابل توجه با درمان حمایتی طی اغلب کمتر از 36-24 ساعت از بیمارستان مرخص شده اند. در مورد بیمار گزارش شده در بالا با توجه به اینکه بیمارهم علایٔم نورولوژیک و هم علایٔم قلبی عروقی و تاکی کاردی را نشان داده بود بر اساس منابع قبلی جزء موارد شدید و پرخطر به حساب می آمد. بیمار طی 24 ساعت اول بستری یک نوبت تحت همودیالیز قرار گرفت که پس از آن هوشیاری بیمار بهبود قابل توجهی پیدا کرد و تنفس خودبخود موثری داشت.بیمار در روز دوم دچار چند نوبت تشنج شد که علاوه بر درمان روتین ضد تشج و عکسبرداری مغزی (که طبیعی بود) و ویزیت نورولوژیست، تحت همودیالیز مجدد قرار گرفت و روز سوم بیماربراحتی از ونتیلاتور جدا شد. حرکات ترمور اندامهای بیمار با شدت خفیفی بیشتر بصورت ترمور حین فعالیت (intension tremor) در دستها هنوز وجود داشت ولی در روزچهارم بیمار براحتی قادر به حرکت بود و روز پنجم از بخش مراقبتهای ویژه ترخیص و نهایتاً با حال عمومی خوب به منزل رفت.هیچ آنتی دوت اختصاصی برای درمان وجود ندارد. درمان حمایتی برای بهبود بیماران بخصوص در موارد خفیف کافی بنظر می رسد. تجویز پرالیدوکسیم بنظر می رسد بی اثر بوده و یا منع مصرف داشته باشند ( ممکن است با اثر مهاری ضعیف بر فعالیت استیل کولین استراز باعث افزایش اثرات نیکوتینی مثل تاکی کاردی، هیپرتانسیون و ضعف عضلانی شود) مصرف آتروپین در بیماران مسموم ممکن است با طولانی بالا ماندن سطح سم مرتبط باشد. درمان تجربی با دیالیز شدید ممکن است در بهبود بقاء بیماران دچار مسمومیت شدید موثر باشد هرچند به علت عدم وجود امکان اندازه گیری سطح سم قبل و بعد از دیالیز ارزیابیهای آزمایشگاهی برای تأیید آن لازم است. |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| P_20170608_203207.jpg | 1396/03/24 | 3399976 | دانلود |
| certificate.docx | 1396/03/24 | 331802 | دانلود |
| P_20170608_203851.jpg | 1396/03/24 | 3275597 | دانلود |
